Bent­hei­mer Kammerchor

Het begin van het koor in 1964 en de eer­ste jaren

Toen in de zomer van 1964 Erwin Voll­mer – des­tijds muziek­le­raar aan de Bent­hei­mer Real­schu­le – en Johan­na Sch­midt – sinds haar jeugd actief in het koor­le­ven – begon­nen rond te vra­gen wie er in een infor­me­le set­ting mee zou wil­len doen om muziek­stuk­ken voor gemengd koor in te stu­de­ren, had­den ze niet kun­nen ver­moe­den dat ze daar­mee de basis leg­den voor het late­re Bent­hei­mer Kamerkoor.

De kro­niek ver­meldt dat in okto­ber 1964 de eer­ste gemengd stem­mi­ge groep in Voll­mers woon­ka­mer bij­een­kwam. Toen moet de humo­ris­tisch bedoel­de term zijn ont­staan: men was van­we­ge de gerin­ge ruim­te­be­hoef­te in slechts één kamer het “kamer­koor” van Bent­heim. Al snel moest de klei­ne ruim­te plaats­ma­ken voor een gro­te­re oefen­ruim­te. Omdat het aan­tal mede­zan­gers voort­du­rend toe­nam, wer­den de koor­avon­den ver­plaatst naar het muziek­zaal­tje van de evan­ge­li­sche basis­school (tegen­woor­dig mid­del­ba­re school).

Het eer­ste open­ba­re optre­den waag­de het koor in sep­tem­ber 1965, ter gele­gen­heid van een part­ner­schaps­bij­een­komst met Assen en het kreeg uiter­ma­te posi­tie­ve kri­tiek voor zijn lie­de­ren uit vier eeu­wen. Deze pro­gram­me­ring bleef aan­van­ke­lijk bij alle vol­gen­de con­cer­ten, tot­dat het koor in 1970 het eer­ste gro­te­re werk met bege­lei­ding van een orkest van bui­ten uit­voer­de: Mozarts “Krönungs­mes­se” was onge­twij­feld het hoog­te­punt van de tot dan toe gere­a­li­seer­de koormuziek.

Oprich­ting als ver­e­ni­ging en 25-jarig jubileum

Erwin Voll­mer nam in 1971 een muziek­school in de Wes­ter­wald over, zijn opvol­ger als diri­gent van het kamer­koor werd Jür­gen Har­bort. Vol­gens de kro­niek was zijn werk­mot­to: “Wie stil­zit, ver­roest!” Naast de regel­ma­ti­ge deel­na­me aan de Euro­p­ada­gen en het Advent­sin­gen, wis­sel­den wereld­lij­ke en gees­te­lij­ke con­cer­ten elkaar af in het kader van de jaar­lijk­se Duits-Neder­land­se Cul­tuur­da­gen. Een hoog­te­punt in deze reeks was onder ande­re de “Har­mo­nie­mes­se” van Joseph Haydn in 1974 in Bar­del ter gele­gen­heid van het 10-jarig bestaan van het koor.

Van­we­ge de omvang­rij­ke finan­ci­ë­le trans­ac­ties bij de con­cer­ten ont­wik­kel­de het koor in 1982 sta­tu­ten en werd een gere­gi­streer­de ver­e­ni­ging. In 1984 volg­de Wil­ly Veen Jür­gen Har­bort op en maak­te zijn debuut met het 20-jarig jubi­le­um van het koor. Hoog­te­pun­ten van zijn tijd­perk waren de uit­voe­ring van de “Mari­a­zel­ler Mes­se” van Haydn in 1986 en een Brahms-con­cert in 1987.

Na zijn afscheid in 1988 werd Jür­gen Maag de lei­ding over het koor toe­ver­trouwd. Hij intro­du­ceer­de het Kerst­ora­to­ri­um van Johann Sebas­ti­an Bach en leg­de de basis voor een jaren­lan­ge vrucht­ba­re samen­wer­king met het Ocht­ru­per Voka­l­en­sem­ble. Het jubi­le­um­con­cert ter gele­gen­heid van het 25-jarig bestaan van het koor in 1989 vond onder zijn lei­ding plaats in de Kur­saal. In zijn feest­re­de ter gele­gen­heid hier­van for­mu­leer­de de voor­ma­li­ge voor­zit­ter Hans Bau­mann de ont­wik­ke­lings­ge­schie­de­nis van het koor met de woor­den: „…van kamer­koor naar grootkoor!“

Het koor voor gro­te werken

Op Jür­gen Maag, die in 1990 naar Hei­del­berg werd geroe­pen, volg­de Tho­mas Lischik, die de samen­wer­king met Ocht­rup uit­breid­de en ver­diept. Als voor­beel­den van deze geslaag­de samen­wer­king kun­nen het Mozart-Fest­con­cert in 1991 en Hän­dels “Mes­si­as” in 1992 wor­den genoemd. Na de mede­wer­king aan het tra­di­ti­o­ne­le nieuw­jaars­con­cert in Bad Bent­heim in 1994 voer­de het koor ter gele­gen­heid van zijn 30-jarig bestaan Rossini’s “Peti­te Mes­se Solen­nel­le” uit.
In het vier­de decen­ni­um van het bestaan van het koor vie­len meer­daag­se rei­zen naar de Rheingau, de Elzas, Meck­len­burg en Praag met ver­schil­len­de optre­dens op de res­pec­tie­ve loca­ties.
Tho­mas Lischik beëin­dig­de zijn diri­gent­schap in 2001 met “Ein deut­s­ches Requi­em” van Johan­nes Brahms.

Van 2002 tot maart 2008 was Tilo Leh­mann diri­gent van het Bent­hei­mer Kamer­koor. Ook hij begon zijn con­cert­ac­ti­vi­tei­ten in Bad Bent­heim met het Wei­hnachts­ora­to­ri­um van Johann Sebas­ti­an Bach, dat hij tot een bij­na jaar­lijk­se tra­di­tie maak­te en in de goed vijf jaar van zijn lei­ding vier keer in ver­schil­len­de can­ta­te-samen­stel­lin­gen diri­geer­de. In zijn tijd viel ook het jubi­le­um­con­cert ter gele­gen­heid van het 40-jarig bestaan van het koor, dat met de “Jaar­sei­zoe­nen” van Joseph Haydn in het Kur­haus Bad Bent­heim werd gevierd.
In 2005 vond er een koor­reis naar Dres­den en Leip­zig plaats.
Het laat­ste con­cert met Tilo Leh­mann was het nieuw­jaars­con­cert van de stad Bad Bent­heim in janu­a­ri 2008, dat het Bent­hei­mer Kamer­koor voor de zoveel­ste keer mede vorm­gaf.
Tilo Leh­mann beëin­dig­de zijn werk­zaam­he­den bij het Bent­hei­mer Kamer­koor eind maart 2008.

De afge­lo­pen jaren

Na het ver­trek van Leh­man was “de oude de nieu­we”. Tho­mas Lischik nam tot maart 2009 opnieuw de lei­ding op zich en kroon­de zijn twaalf­de jaar met het Bent­hei­mer Kamer­koor met twee­maal de uit­voe­ring van de Johan­nes-Pas­sie van Johann Sebas­ti­an Bach. Als erken­ning voor zijn gro­te ver­dien­sten voor het koor werd Tho­mas Lischik tot ere­lid van het Bent­hei­mer Kamer­koor benoemd.

In april 2009 nam Elmar Sebas­ti­an Koch de lei­ding van het koor over met als doel de moge­lijk­he­den van het koor ver­der uit te breiden.

Met zijn eer­ste con­cert­pro­gram­ma, het “Kerst­ora­to­ri­um” van Carl Hein­rich Graun, werd al dui­de­lijk dat Elmar Sebas­ti­an Koch met opzet ook min­der vaak uit­ge­voer­de wer­ken zou gebrui­ken om het koor de gewens­te muzi­ka­le ont­wik­ke­ling te bie­den, maar ook om het publiek min­der beken­de muzi­ka­le schat­ten te presenteren.

Klas­sie­kers zoals de beroem­de Requi­ems van Wolf­gang Ama­de­us Mozart en Johan­nes Brahms of een­vou­di­ge a‑ca­pel­la-con­cer­ten wer­den onder de artis­tie­ke lei­ding van Elmar Sebas­ti­an Koch even­zeer ten geho­re gebracht als voor de regio eer­der onge­brui­ke­lij­ke con­cer­ten zoals de “Mes­sa di Glo­ria” van Gia­co­mo Puc­ci­ni in decem­ber 2010, twee wer­ken van Marc-Antoi­ne Char­pen­tier twee jaar later of ook het “Sta­bat Mater” van Gio­a­chi­no Ros­sini, dat in maart 2014 werd uitgevoerd.

Met “Car­mi­na Bura­na” van Carl Orff leid­de Elmar Sebas­ti­an Koch in okto­ber 2014 een gedenk­waar­dig jubi­le­um­con­cert ter gele­gen­heid van het gou­den jubi­le­um van het koor, dat voor zowel luis­te­raars als deel­ne­mers een onver­ge­te­lij­ke erva­ring werd.